Sharl Bovari, mjek i thjeshtë provincial, i mirë e pa asnjë ambicie, martohet me Emën, vajzën e një fermeri të pasur normand, të rritur në një manastir mes romanesh dhe ëndrrash për dashuri të mëdha. Jeta e qetë në një qytezë të vogël, me burrin që e adhuron pa e kuptuar kurrë, i duket asaj e zbrazët dhe mbytëse. Ema kërkon gjetiu pasionin që ka lexuar në libra: në dashuri të fshehta, në rroba e sende të shtrenjta, në borxhe që rriten pa u ndier. Me një ironi të ftohtë dhe me një saktësi që ndryshoi përgjithmonë romanin evropian, Flaubert-i rrëfen ëndrrat dhe rrënimin e një gruaje që s’pajtohet dot me jetën që i ka rënë për hise.

Shënim i përkthyesit

Ky përkthim është bërë drejtpërdrejt nga origjinali frëngjisht i vitit 1857, sipas tekstit të Project Gutenberg (eBook #14155, përgatitur nga Ebooks libres et gratuits).

Flaubert-i e shkroi Zonjën Bovari duke peshuar çdo fjalë e duke e lexuar çdo fjali me zë të lartë. Qëllimi ka qenë që ai ritëm të ndihet edhe në shqip: fjalitë e gjata të përshkrimeve, të ndara me pikëpresje, janë ruajtur sa më shumë, po ashtu edhe ironia e qetë e rrëfimtarit, që shpesh fshihet brenda mendimeve të vetë personazheve, pa u shënuar me thonjëza.

Emrat e personave dhe të vendeve janë shkruar siç shqiptohen, sipas rregullave të drejtshkrimit shqip (Sharl, Ema, Ruan, Tost). Monedhat, titujt, shkollat dhe zakonet e Francës provinciale të shekullit XIX, si dhe fjalët e frazat që nuk kanë njëvlerës të saktë në shqip, shpjegohen me shënime në fund të kapitullit.

— Ultimori

Zonja Bovari

Shënim i përkthyesit

Bookmarks

Të dhëna