Kapitulli XII · Krenari dhe paragjykim

Siç kishin rënë dakord dy motrat, të nesërmen në mëngjes Elizabeta i shkroi së ëmës, duke iu lutur t’u dërgonte karrocën gjatë ditës. Por zonja Benet, që kishte llogaritur se vajzat do të rrinin në Netherfild deri të martën tjetër, kur Xhejnit i mbushej tamam java, s’e bindte dot veten t’i priste me kënaqësi më herët. Përgjigjja e saj, pra, s’ishte e favorshme, të paktën jo për dëshirat e Elizabetës, që digjej të kthehej në shtëpi. Zonja Benet u çoi fjalë se s’kishte asnjë mundësi të merrnin karrocën para së martës; dhe në pasthënie shtonte se, po t’i lutnin zoti Bingli dhe e motra të rrinin më gjatë, ajo mund t’ia dilte fare mirë pa to. Elizabeta, megjithatë, ishte krejt e vendosur të mos rrinte më gjatë; dhe as s’e priste shumë që t’ua kërkonin; përkundrazi, nga frika se mos i quanin të bezdisshme që po rrinin pa nevojë kaq gjatë, e nxiti Xhejnin të kërkonte menjëherë hua karrocën e zotit Bingli; dhe më në fund u vendos t’u thuhej që kishin pasur ndër mend të largoheshin nga Netherfildi po atë mëngjes, dhe të bëhej kërkesa.

Lajmi ngjalli shumë shprehje keqardhjeje; dhe aq u fol për dëshirën që të rrinin të paktën deri të nesërmen, sa u prek Xhejn; dhe nisja e tyre u shty për të nesërmen. Atëherë zonjushës Bingli i erdhi keq që e kishte propozuar shtyrjen; sepse xhelozia dhe mospëlqimi për njërën motër ishin shumë më të mëdha se dashuria për tjetrën.

I zoti i shtëpisë e dëgjoi me keqardhje të vërtetë që do të iknin kaq shpejt, dhe disa herë u përpoq ta bindte zonjushën Benet se s’do të ishte e sigurt për të, se s’ishte ende mjaft e shëruar; por Xhejn ishte e patundur kur ndiente se kishte të drejtë.

Për zotin Darsi lajmi qe i mirëpritur: Elizabeta kishte ndenjur mjaft në Netherfild. Ajo e tërhiqte më shumë nga ç’i pëlqente atij; dhe zonjusha Bingli ishte e pasjellshme me të dhe më ngacmuese se zakonisht me të. Me mençuri vendosi të kujdesej veçanërisht që tani të mos i shpëtonte asnjë shenjë admirimi, asgjë që mund ta ngrinte atë me shpresën se kishte ndikim në lumturinë e tij; i vetëdijshëm se, po të ishte ngjallur një ide e tillë, sjellja e tij në ditën e fundit do të kishte peshë të madhe për ta përforcuar a për ta shuar. I vendosur në qëllimin e tij, mezi i tha dhjetë fjalë gjatë gjithë së shtunës; dhe, megjithëse një herë mbetën vetëm për gjysmë ore, ai iu përmbajt me ndërgjegje të plotë librit dhe as që e shikoi.

Të dielën, pas shërbesës së mëngjesit në kishë, u bë ndarja, kaq e këndshme për pothuajse të gjithë. Mirësjellja e zonjushës Bingli ndaj Elizabetës u rrit më në fund shumë shpejt, si edhe dashuria e saj për Xhejnin; dhe, kur u ndanë, pasi e siguroi të dytën për kënaqësinë që do t’i jepte gjithmonë ta shihte qoftë në Longborn, qoftë në Netherfild, dhe pasi e përqafoi me shumë dhembshuri, i dha dorën madje edhe të parës. Elizabeta u nda nga gjithë shoqëria në humorin më të mirë.

Nëna nuk i priti në shtëpi me shumë përzemërsi. Zonja Benet u çudit që erdhën, dhe mendoi se kishin gabuar shumë që shkaktuan aq shqetësim, dhe ishte e sigurt se Xhejn do të ishte ftohur përsëri. Por i ati, megjithëse fare i kursyer në shprehjen e kënaqësisë, u gëzua vërtet që i pa; e kishte ndier rëndësinë e tyre në rrethin familjar. Biseda e mbrëmjes, kur mblidheshin të gjithë, kishte humbur shumë nga gjallëria dhe pothuajse gjithë kuptimin në mungesë të Xhejnit dhe Elizabetës.

Gjetën Merin, si zakonisht, të zhytur në studimin e harmonisë muzikore¹ dhe të natyrës njerëzore; dhe patën ca fragmente të reja për të admiruar e ca vërejtje të reja moralizuese, të konsumuara, për të dëgjuar. Katerina dhe Lidia kishin për to lajme të një lloji tjetër. Që nga e mërkura e kaluar ishin bërë e ishin thënë shumë gjëra në regjiment; disa oficerë kishin darkuar kohët e fundit te burri i tezes; një ushtar i thjeshtë kishte ngrënë kamxhik; dhe madje ishte lënë të kuptohej se kolonel Forsteri do të martohej.

Shënime

1. Në origjinal thorough bass (bas i vazhdueshëm): teoria e shoqërimit harmonik të melodisë, që atëherë mësohej si bazë e kompozimit. Ishte studim i thatë dhe teknik, krejt në natyrën e Merit. ↩︎